ابو عبد اللّه جعفر بن محمّد الصّادق عليه السّلام پس داخل شد مردى بر آن حضرت از اهل يمن . پس فرمود حضرت از براى آن مرد كه اى برادر اهل يمن نزد شما اهل علم هستند ؟ عرض كرد : بلى فرمود آن حضرت كه به چه مرتبه مىرسد علم عالم شما ؟ عرض كرد كه حركت و سير مىكند در يك شب واحد به قدر حركت كردن مرغ در دو ماه و به عقب آثار بسيار مىرود . پس فرمود حضرت ابو عبد اللّه عليه السّلام : عالم مدينه اعلم است از عالم شما . عرض كرد : به چه مبلغ است علم عالم مدينه ؟ آن حضرت فرمودند : حركت و سير مىكند عالم مدينه در يك ساعت از روز به قدر حركت كردن آفتاب در يك سال تا آنكه قطع مىكند مسافت دوازده هزار عالم را كه هريك از آن عالم‌ها مثل عالم شماست و نمىدانند اهل آن عوالم آنكه خداى عزّ و جلّ خلقت كرده است آدم و ابليس را . عرض كرد كه آيا مىشناسند شما را ؟ فرمودند : بلى ؛ واجب نكرده است حقّ تعالى بر ايشان مگر ولايت ما را و تبرّى جستن از دشمنان ما . و آنچه از اين حديث آخر مفهوم مىشود آنست كه علمى كه مطلوب حقّ تعالى و حضرات اهل بيت عصمت عليهم السّلام است معرفت كامل كشفيّه است كه از مشاهدهء عوالم ملكوت الهيّه و آيات نفسانيّه « 259 » و قلبيّه از براى عالم عارف حاصل مىشود نه آنكه همين‌كه علم به حلال و حرام و اوامر و نواهى شرعيّه حاصل شد شخص را در عرف معصوم ، عالم نامند . ديگر از جمله شهرها و قبّه‌هاى ملكوت ، برزخ است : ما رواه

--> - القرآن » تصنيف كرده و حضرت باقر عليه السّلام به او فرموده : بنشين در مسجد مدينه و فتوى بده مردم را ، همانا من دوست دارم كه در شيعهء من مانند تو ديده شود . و در سنه 141 وفات كرد ، چون خبر فوت او به حضرت صادق ( ع ) رسيد ، فرمود : و اللّه به درد آورد دل مرا مرگ « ابان » ، و « ابان » از حضرت صادق ( ع ) سى هزار حديث روايت كرده . . » . ( 259 ) - مقصود آيات انفسيّه است كه : ( سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ ) : سورهء 41 آيهء 53